ارتفاع

ارتفاع
آر
معنی:
۱. لوړوالی، پورته والی، جګوالی
۲. (جغرافیه) د سمندر له سطحې څخه د یو ځای لوړوالی
۳. (ریاضی) د یو څوګونې (شکل) تر ټولو لوړ نقطه
۴. (ستوری پوهنه) د افق له سطحې څخه د یو سیارې یا ستوري زاویه یي لوړوالی

مثالونه:

• د غره ارتفاع ۳۵۰۰ متره دی.
• د دې ودانۍ ارتفاع ډیر دی.

مترادف: لوړوالی، جګوالی، پورته والی

متضاد: ټیټوالی، راکښته والی